Zdezorientowani i zirytowani pasażerowie wyczekujący na przystankach, przepełnione busy - to efekt likwidacji linii podmiejskich i międzymiejskich MZK w Bełchatowie. Jednak zdaniem władz poszczególnych gmin, problem bariery komunikacyjnej nie istnieje.

Brak porozumienia kierownictwa firmy z samorządami poszczególnych gmin, znaczne straty finansowe zakładu i groźba upadłości zakończyły się 1 października likwidacją linii podmiejskich i międzymiejskich, obsługiwanych przez MZK w Bełchatowie. Finansowy zastrzyk i ograniczenie kursów wyłącznie do granic miasta uchronił firmę, ale „na lodzie” pozostawił wszystkich dotychczas korzystających z usług komunikacji miejskiej.
Rosnące na przystankach niezadowolenie potencjalnych pasażerów linii nr 1, 7, 8, 22, a wcześniej nr 12, pozostało bez echa. W odpowiedzi na sygnały, napływające od zirytowanych brakiem wystarczających rozwiązań komunikacyjnych mieszkańców powiatu, starosta Jarosław Brózda zorganizował spotkanie z wójtami poszczególnych gmin w celu przeanalizowania zaistniałej sytuacji. Okazało się jednak, że - w ocenie wójtów - problem został rozwiązany dzięki PKS-owi, prywatnym przewoźnikom, a przede wszystkim własnym środkom transportu mieszkańców.
- Jedynie Kazimierz Hudzik, zastępca burmistrza Zelowa, podtrzymywał kwestię braku dostatecznej liczby połączeń między Bełchatowem i Zelowem - zaznacza Krzysztof Borowski, inspektor ds. informacji Starostwa Powiatowego w Bełchatowie.
Wójt Ruśca Dariusz Woźniak sugerował natomiast istnienie innych, niezwiązanych z ekonomią, przyczyn zawieszenia kursów MZK.
Włodarze gmin zgodnie natomiast domagają się jasnego stanowiska firmy MZK, umożliwiającego pełne zabezpieczenie linii przez prywatnych przewoźników.

(a)